Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

you forget what you try to remember..you remember what you try to forget

φουσκωσα σαν το παγωνι...
πεταξα το στηθος εξω...
κοιτα μωρακι...ειμαι φιτ

μαλλον οσο αδυνατιζω
αδυνατιζει και η αντοχη μου

χανω κιλα και χανομαι μωρακι
βλεπω στον υπνο μου πως μου
τσιμπας το αυτακι..

πως εγιναν οι εικονες μας
πιο σημαντικες απο μας τους ιδιους?

και πως απο αστροσκονη 
καταληγουμε λασπη?

ερχεται η κιθαρα μου αυριο
και ετσι ολοκληρωνεται
η μεταμορφωση μου...

απο αυριο σουπερ ηρωας
το λεβελ τσιτα
στη παραμορφωση μου

φιτ γκιταρ σουπερ χιρο

και ας εχω ξεχασει τα ριφακια 
που προσπαθω να θυμηθω

θα θυμαμαι παντα ομως αυτα
που προσπαθησα να ξεχασω
γιατι ,αληθεια , προσπαθησα...

δεν εγινε τιποτα...

στο τελος συνηθισα

αυτη τη φορα
θα συμφωνησω μαζι μου 
γιατι ειναι πιο ευκολο 
απ το να σκεφτομαι

φοβαμαι ομως 
οτι πληγωνω πιο συχνα
απ οτι πληγωνομαι..

και αυτο ειναι κακο




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου